حضرت ابوطالب بزرگ مردي كه سيماي صفا و محبت و ايمان بود، و تصويري آشكار از گذشته‌اي درخشان و واضح بود. ابن ابي الحديد مي‌نويسد: حتي براي يك لحظه حضرت عبدالمطلب در مقابل بت‌ ستايش نكرد و عدم ستايش در مقابل بت چنان نورانيتي به او عنايت فرمود كه حاصل اين نور يعني عدم شرك به پروردگار باعث گرديد در دامنش ابوطالب رشد نمايد. امام رضا عليه السلام در پاسخ به نامه عبدالله العلوي كه از امام درخواست نمود كه مرا نسبت به ايمان ابوطالب راهنمايي فرما فرمودند: به درستي كه هر كه در ايمان ابوطالب شك نمايد، كافر است». ايشان با عشق و ايمان به پيامبر اسلام صلي الله عليه و آله عشق مي‌ورزيد و در تمام مراحل از او سرپرستي و حمايت كرد و از هيچ كمكي براي رسول خدا صلي الله عليه و آله دريغ نكرد. كتاب حاضر قطره‌اي است از درياي بيكران فضايل و صفاي دروني و ايمان پاك و اخلاص ابوطالب نسبت به پيامبر صلي الله عليه و آله و خداوند عزوجل كه نويسنده بزرگوار آن را به رشته تحرير درآورده و مترجم محترم آن را ترجمه كرده است كه با مطالعه آن دريچه‌اي جديد بر انديشه‌هاي شخصيت والاي ابوطالب خواهد گشود.