بعد از پايان جنگ تحميلي مسئولين سياسي و فرهنگي ما فرصت هايي بدست آوردند تا در سطح آسيا و جهان كنفرانس ها و همايش هاي گوناگوني را در رابطه با پيشينه خليج فارس برگزار نمايند كه در متن آن ها جهانيان با قدمت و تاريخچه اين منطقه آشنا شدند و بر آن ها ثابت شد كه اين خليج از روز اول فارسي بوده و تا روز قيامت نيز فارس خواهند ماند و هيچ كشوري قدرت و توان آن را ندارد كه نامي غير از اين بر روي آن بگذارد. بعد از اين ماجرا بود كه اينجانب تصميم گرفتم كه براي زنده نگه داشتن نام خليج فارس از هر كوشش و تلاشي كه از عهده ام خارج نباشد، دريغ نورزم و در ادامه همين تصميم بود كه زمستان سال 1391 تمام افسانه هايي را كه در زمان كودكي از مادرم شنيده بودم را در كتابي بنام افسانه هاي خليج فارس منتشر سازم تا شايد از اين راه گوشه اي از وظيفه ملي خود را ادا كرده باشم. اين حقير با وجودي كه بسيار كم سواد و بي بظاعت بودم اما به كمك همت خويش در عرض 90 روز افسانه ها و حكايت هاي مذكور را بازنويسي كردم و با سبك ساده و قابل فهم براي عموم مردم آن را توسط نشر مارينا به زيور طبق آراستم.