خداوند با توجه به نياز فطري انسان به دين و براي برآورده كردن اين نياز از راه درست، شرعيت هايي را فرستاد تا در سايه اطاعت از آن به رستگاري و سعادت نايل آيند. بي شك پيامبر اعظم صلي الله عليه و آله پس از ماموريت يافتن به انتشار اسلام و تبليغ آن به دستورهاي الهي متعبد بودند. البته درباره نبي مكرم صلي الله عليه و آله اين پرسش مطرح است كه آيا ايشان پي شاز بعثت، متعبد به ديني بوده اند يا خير؟ و در صورت تعبد چه ديني داشته اند و به چه آيين و شريعتي پايبند بوده اند؟ اين مسئله از جمله مسائل كلامي و اعتقادي به شمار مي رود كه از دير باز ميان متكلمان اصولي ها و عالمان شيعه و سني مطرح بوده است. در اين رساله نويسنده در پي بررسي اين مسئله و پاسخ گويي به اين پرسش مي باشد. اين كتاب از نظر روشي مسئله محور است : و بدون پيش داوري در پي گردآوري ديدگاه هاي موجود است و در همين زمينه به آراي عالمان شعيه و سني اشاره شده است. به نظر نگارنده تفكيك ميان دين و شريعت نقشي بسزا در دعين ديدگاه مختار دارد. هم چنين متوجه به ادله عقلي و فقدان حجيت اخبار واحد در مسائل اعتقادي از جمله مباني نتيجه گيري اين تحقيقي تلقي مي شود.