نهج البلاغه پس از قرآن مجید و گفتار پیامبر بهترین سخن و برترین کلام است. ترجمه های مختلفی از نهج البلاغه به زبان فارسی موجود می باشد که ترجمه استاد حسین انصاریان یکی از بهترین و روان ترین آن ها می باشد.

نحوه نگارش این کتاب به صورت دو رنگ می باشد که در یک سطر متن عربی نهج البلاغه و دقیقا در مقابل آن ترجمه استاد حسین انصاریان در مقابل آن قرار گرفته است.

معرفی کتاب نهج البلاغه انصاریان:

این کتاب بی نظیر در دنیای بشریت ناشناخته، و در میان مسلمانان مهجور و در جامعه شیعه غریب است. بر آنان که از وجدان بیدار برخوردارند و احساس تکلیف می نمایند واجب است آن را به تمام ملت های غیر اسلامی بشناسانند، در میان مسلمانان از محاق مهجوریت درآورند و غربتش را که خسارتی بس سنگین است در جامعه شیعه علاج کنند.

بر گویندگان لازم است خطبه هایش را بر مردم بخوانند. بر نویسندگان واجب است که نامه هایش را در نوشته های خود بیاورند. بر طبیبان روحانی فرض است که حکمت هایش را در میان مردم رواج دهند.

گزیده ای از خطبه ها و نامه ها و حکمت های این کتاب لازم است جزء کتب درسی دبیرستانها و دانشگاه ها قرار گیرد تا نسل جوان با معارف الهی و نظام زندگی و حسنات اخلاقی، روش همزیستی مسالمت آمیز، طریق سیاست مثبت آشنا شوند و از این رهگذر به احیای اصول انسانی برخیزند، و تبدیل به منابعی از معرفت و عمل صالح شوند.

گذشتگان از دانشمندان، برای بیداری امت و هدایت ملت این کتاب را تفسیر و یا ترجمه کرده اند. برخی از عالمان این عصر هم در جهت رشد جامعه، به این کار پسندیده دست یازیده اند و هر یک از این بزرگواران با توجه به نیاز های فرهنگی زمان خود، دست به قلم برده و مردم را با این کوثر الهی آشنا نموده اند.

نامه 31 نهج البلاغه:

از پدری فانی، پذیرنده سختی های زمان، عمر پشت سرگذاشته، تسلیم به روزگار، نکوهش کننده دنیا، ساکن سرای اموات، سفر کننده از آن در فردا، به فرزند آرزومند به آنچه به دست نمی آید، سالک راه تباه شدگان، هدف امراض، گرگان ایام، نشانه تیرهای مصائب، بنده دنیا، تاجر غرور 

اما بعد، آنچه بر من معلوم شد از روی گرداندن دنیا از من، و سرکشی روزگار بر من، و روی آوردن آخرت به من، مرا از توجه به غیر خود و کوشش برای آنچه از من باقی می ماند و مرا سودی ندارد باز می دارد، جز آنکه چون از تمام اندیشه ها جز اندیشه نسبت به خود به یک سو شدم، و رایم مرا تصدیق کرد و از هدای نفسم بازگرداند.

من تو را پاره ای از خود، بلکه تمام وجود خود یافتم چنانکه اگر رنجی به تو رسد به من رسیده و اگر مرگت رسد مرگ من رسیده روی این حساب کار تو مرا مانند کار خودم بهفکر و چاره اندیشی واداشته، به همین خاطر این نامه را برای تو نوشتم تا برای تو پشتوانه ای باشد خواه من زنده باشم یا مرده.