در نقاشي سنتي ايراني با نگاهي آشنا مي شويم كه در جستجوي تجرد از ماده و تمثل حقايقي كه در پس آن نهفته است، محور مختصات دريافت بصري ما را تغيير مي دهد و قوانين متعارف و اين جهاني ديدن و درك كردن را دگرگون مي سازد. در يك فضاي سراسر فانتري مانند عالم نگارگري ايراني، نظامي مخصوص حاكم است و تمامي كيفيات و كميات تحت تاثير آن قرار دارند. از جمله اين موارد، عنصر حركت است. نگارگر ايراني كه زير سايه حكمت و ا دبيات غني و خيال انگيز ايراني نقاشي مي كند براي حركت نقشي ارزش قائل است. هر چند ابزاري براي تجسم عيني حركت در اختيار ندارد، سعي مي كند بر روي همان سطح دو بعدي كاغذ كه ابزار كار اوست به بهترين وجه ممكن به مصور نمودن حركات مورد نظر خويش بپردازد. اغراق ها و استيزاسيون هايي كه در خرم فيگورهاي انساني اعمال مي شوند همگي واجد فانتزي و حركتي خاص هستند. يكي از بزرگترين نگارگران ايراني كه عنصر حركت در آثار وي بيش از ديگران به چشم مي خورد و همچنين به تجسم فضاهايي سرشار از فانتزي و خيال ناب در نگاره هايش پرداخته است، سلطان محمد نقاش از نگارگران مكتب تبريز دوم است. اين پژوهش سعي در بررسي دقيق تر و موشكافانه اين نگاره ها از دو منظر ياد شده حركت و فانتري دارد. دو عنصري كه جزو المان هاي بسيار مهم و پايه اي در هنر انيميشن نيز مي باشند.