شايد مهمترين جلوه ممتاز برجستگان و عالمان، خاصه عالمان دين از ديگر طبقات مردم را بتوان توسّع ظرفيت روحي و فكري آنان دانست. ايران اسلامي، سرزمين مقدس و ممتاز در حوزه ي تربيت و پرورش، رشد و تقويت علوم و سرمايه هاي انساني است كه در پويه تاريخ همواره بسان نگيني درخشان بر تارك تاريخ درخشيده است. چه بسيار فرهيختگان و نام آوراني كه در نقطه نقطه اين مرز و بوم، گم نام و بي نام زيسته اند اما آثارشان زيبنده تاريخ است. در اين ميان خطه عالم خيز و مجتهدپرور «قم» سهمي عظيم و شايسته در پرورش انسان هاي الهي داشته و با نگاهي ميراث معنوي و گنجينه هاي نهفته در اين قطعه طلايي از بهشت علم و حكمت و معنويت، نمايانگر نقش آفريني قم در اعتلاي حيات مذهبي، فرهنگي و علمي ايران اسلامي است. يكي از اين انسان هاي الهي و رجال بزرگ مرجع عاليقدر آيت الله العظمي حاج سيد محمد رضا گلپايگاني رحمة الله عليه مي باشد كه از جمله بزرگترين نمونه هاي فقاهت خالص شيعي در اين عصر و احيا كننده ي معارف جعفري و فقه جواهري به شمار مي رفتند.