ازدواج رسول خدا و حضرت خدیجه تازه آغاز راه عاشقی بود و تنها مرگ می توانست پایان راه آن باشد. کتاب "بانوی عاشق" به قلم اعظم بروجردی روایتگر مقطع حساسی از زندگی بانو، حضرت خدیجه (س) می باشد. 

مقطعی که ایشان در بالاترین مرحله از شکوه و جلال و ثروت قرار داشتند. روزگاری که مردم از اقصی نقاط دنیا آرزوی همسری ایشان را داشتند اما انتخاب این بانوی بزرگوار شخصی خاص بود، شخصی که کامل ترین انسان ها بر روی زمین است.

گزیده ای از کتاب بانوی عاشق:

خدیجه با اشاره دست او را به سمت خویش خواند با ناتوانی دست به سر دخترش کشید و گفت:

دخترم فاطمه! ای مادرجان! بعد از من تو همه کس رسول خدایی. برایش مادری کن، همانطور که در باطن برای من مادری کردی. گاه نمی دانستم تو مادر منی و یا من مادر تو.

و دست او را به دست پیامبر گذشت و گفت: یا رسول خدا وصیتی دیگر دارم که شرم دارم آن را مستقیما به شما بگویم.

پیامبر اشک دیدگان را پاک کرد و در حالی که شانه هایش هنوز هم تکان می خورد. فرمود: کجا چون تو پیدا می شود خدیجه جان...