سير تاريخي و جغرافياي سلطه، تقسيم بندي استعمار، به گونه اي كه در اين كتاب ارائه شده است. بر اساس تقسيم بندي كلاسيك جامع الاطرافي است كه بر اساس نوشتارهاي اجتماعي، تاريخي و سياسي، و بر مبناي نتيجه گيري از نظريات علمي خصوصاً دويست سال گذشته است. در اين نتيجه گيري: استعمال نوع اول، استعمار كهن است كه پس از جنگهاي صليبي و همزمان با رنسانس، توسط اولين سلطه گران حرفه اي (اسپانيا و پرتغال) بر جوامع آفريقايي و آسيايي اعمال مي شود. استعمار نوع دوم، شرايط نيمه استعماري است كه ناشي از سياستهاي فرا منطقه اي انگليس در جوامع تقريباً قدرتمند جهان سوم در قرن نوزده و اوائل بيستم است. استعمار نوع سوم استعمار نو است كه به استعمار فرهنگي، اقتصادي و سياسي و آمريكايي معروف است و نتيجه تجربه اندوزي آمريكائيان از روند تكاملي استعمار نوع انگليسي است. استعمار نوع چهارم، استعمار فرامدرن است كه مهم ترين مشخصه آن استعمار مشاركت و همه جانبه است كه اوائل هزاره سوم شكل گرفته است. كتاب حاضر تلاش دارد كه بدون تجري اهداف و كاركردهاي استعمار فرامدرن و جنگ جهاني چهارم، به دليل ارتباط تنگاتنگي كه بين جنگ و استعمار در شرايط كنوني نظام بين الملل دارد، ويژگي ها و علمكردهاي جنگ و سلطه را تواماً بررسي و تجزيه و تحليل كند.