کتاب «ای نشسته صف اول» شامل ۱۶ مثنوی انتقادی است که میثم مطیعی این اشعار را در سال‌های گذشته و به مناسبت‌های گوناگون اجرا کرده است. این اثر به کوشش محمدرضا وحیدزاده و به همت انتشارات کتابستان به چاپ رسیده است.لازم به ذکر است تمام شعر های این کتاب به صورت گروهی سروده شده اند.

مقدمه کتاب ای صف اول نشسته:

هرچه تحولات سیاسی و اجتماعی در قالب انقلاب ها و جنبش های دینی عمیق تر باشند، دگرگونی های ژرف تری نیز در ادبیات و به ویژه شعر به وجود می آورند. ادبیات با اجتماع، به ویژه از دیدگاه مسئولیت پذیری پیوندی طبیعی دارد. هیچ جامعه ای در گذر اعصار و دوره ها، مردمانش را بدون رنج و بی زحمت به عصر دیگر منتقل نکرده است.

«درد» مشترک ترین واژه برای همه بشریت است؛ از آدم نخستین تا فرزندانش در هزاره چندمین؛ و مگر می شود شاعری متعهد که در میان آدم ها زندگی میکند، بی تفاوت از کنار همه این دردها و اتفاقات بگذرد؟ به قول آن ادیب فرانسوی: «و برای شاعر همین بس که وجدان ناآرام عصر خویش باشد.»

اما در ادبیات معاصر ایران فراتر از «وجدان ناآرام»، شاعران انقلاب اسلامی خود به عنوان کنشگران فضای سیاسی و اجتماعی وارد عمل شده اند. به تعبیر اساسی تر شاعر نمی تواند در جنگ حق و باطل بی طرف باشد. عمده شاعران خوش ذوق ایران زمین نیز البته نشان داده اند که هیچگاه «پز بی طرفی» را به «تکلیف دینی و عقیدتی» ترجیح نداده اند و در جدال همیشگی حق و باطل، همواره از سر تکلیف وارد شده اند. نه چون روشنفکران ژست دیپلماتیک را در شعر پیش گرفته اند و نه در چاله افراط افتاده اند. از همین روست که نسل جوان شاعران انقلاب اسلامی در کمتر حادثه ای است که میاندار نبوده باشند. آنها شعررا از صحنه خارج نکرده اند و هنوز با اشعار، سرودها، ترانه ها و خطابه شعرهای کم نظیرشان، تأثیر آن را یادآور می شوند.