عقد ازدواج، حقوق و تكاليفي براي زن و شوهر به وجود مي آورد و آنان را به تامين برخي نيازهاي يكديگر شرعا متعهد ساخته،‌ مجموعه اي از روابط، اهداف و مصالح مشترك را ميان آنان پديد مي آورد كه اگر اراده طرفين در پي جويي آن، متعارض و ناهمخوان باشد، به اختلال در تحقق اهداف و مصالح مشترك و يا تأمين نيازها و انجام تكاليف و عمل به حقوق متقابل مي انجامد؛ بنابراين به ضرورت عقل، يكي از آثار ازدواج لزوم هماهنگي زوجين و وحدت آنان در اراده و عمل است. اين هماهنگي مي تواند به خواست و توافق طرفين تحقق يابد،‌ يا يكي از زوجين ملزم به تبعيت از خواست ديگري باشد. در كتاب بررسي فقهي مديريت در روابط زن و شوهر پاسخگوي اين سوال است كه آيا در تنظيم روابط زوجين، توافق طرفين اصل است و بدون آن، حقي براي هيچ كدام بر ديگري ثابت نيست،‌ يا اينكه عقد ازدواج در شريعت اسلام سبب محدوديت اختيارات فردي زن و مديريت مرد بر شئون زناشويي مي شود؟ مباني و ادله اين حق، حوزه و قلمرو اعمال آن،‌ شرايط برخورداري مرد از آن و آثار آن در مسائل مختلف موضوع هايي اند كه اين پژوهش به آن ها پرداخته است.