مساله معرفت و شناخت كميابي است بي‌نظير كه در آيات و روايات زيادي از آن به عنوان فلسفه آفرينش و برترين و والاترين نعمت خداوند براي بندگانش ياد شده است. اميرمومنان عليه السلام مي‌فرمايند: اول عباده الله معرفته، آغاز عبوديت و بندگي شناخت و معرفت معبود است. برخي شناخت را ديدن اشتباه مي‌گيرند، به عنوان مثال بچه‌اي را در نظر بگيريم كه ارزش و معيار پول را نمي‌داند اين بچه يك سكه خوش رنگ را به يك چك پول رقم بالا ترجيح مي‌دهد، زيرا شناخت و معرفتي نسبت به آن ندارد. شناخت و معرفت خداوند، رسول خدا صلي الله عليه وآله، ائمه طاهرين عليهم السلام، فقها، صلي، ... نيز اين چنين است. بايد مثل محمد بن مسلم شاگرد امام صادق عليه السلام بود كه به حضرت عرض كرد: يابن رسول الله! اگر شما سيبي را از وسط نصف كنيد و بگوييد نيم آن حلال و نيم ديگر حرام است من سوال نمي‌كنم چرا؛ زيرا مي‌دانم به غير از حكم خدا را بر زبان جاري نمي‌كنيد. شناخت مردان نيك نهاد نيز اين گونه است. نوشتار حاضر كوششي است در شناساندن يكي از چهر‌ه‌هاي مثبت يكي از افراد نيك كه با سخنان و كردار نيك خود موجبات خوشنودي خدا و خلق را به دست آورد، آري!ايشان مرحوم كربلايي احمد ميرزا حسينعلي تهراني بودند كه خاطرات ايشان در اين مجموعه گردآوري شده است.