اين كتاب پس از مجمع البيان از معروف‌ترين آثار علامه طبرسي است كه در مدّت يك سال و پس از اتمام دو تفسير مجمع البيان و الكافي الشافي تأليف شده است. در اين تفسير گزيده گويي شيوه مفسر است و او كوشيده تا مطالب مهم و برجسته و لطايف آن دو كتاب را گردآوري كرده، از برخي مطالب آن دو تفسير صرف نظر نمايد. همچنين حسن ابتكار و لطف تعبيري كه در بيان دقايق آيات و كيفيت توجيه آن به كار رفته و استفاده‌اي كه از كشّاف زمخشري شده، باعث شد كه اين تفسير از مجمع البيان ممتاز گردد. علامه، جوامع الجامع را به دليل كمي حجم و فزوني فوايدش، وسيط نيز ناميده است. بيشتر مطالب تفسير جوامع الجامع از تفسير كشاف زمخشري اقتباس شده است. در پاره‌اي از موارد نيز مطالبي از تفسير مجمع البيان خود را نقل كرده است. اين تفسير در مقايسه با تفسير كشاف امتيازاتي دارد؛ همچون اختصار و حذف زوايد و مطالب غير ضروري، نقل رواياتي از طرق شيعه كه گاهي با تفسير صاحب كشاف موافق و در بسياري از مواضع با آن مخالف است و بيان آراء كلامي شيعه اماميه در مواردي كه با ديدگاه معتزله موافق نيست يا نظر شخصي طبرسي در تفسير آيه با نظر زمخشري مخالف است كه در اين صورت طبرسي از نظر صاحب كشاف عدول نموده و آنچه را خود حق مي‌دانسته ذكر كرده است.