از ملتی هر چیز منهدم شود قابل جبران و اصلاح است مگر حماسه ملی و روح ملی که ملت را به دنبال خود می برد. امام حسین حماسه اسلامی را زنده کرد و به این جهت به اسلام حیات بخشید...

کتاب "حماسه حسینی" به قلم استاد شهید مطهری در جلد دوم خود شامل یادداشت ها  میباشد که در هشت فصل جمع آوری شده اند. این کتاب توسط انتشارات صدرا در قطع وزیری و با 308 صفحه به چاپ رسیده است.

معرفی کتاب حماسه حسینی - جلد دوم:

کتاب حاضر جلد دوم از مجموعه «حماسه حسینی» و شامل نوشته ها و یادداشتهایی از استاد شهید آية الله مرتضی مطهری در این باب است. جلد اول این مجموعه مشتمل بر سخنرانیهای آن شهید بزرگوار پیرامون حادثه کربلا می باشد. در مورد مطالب این جلد لازم است توضیحاتی داده شود:

١. این کتاب حاوی مطالبی است که استاد شهید به مرور ایام نگاشته اند و هدف از این نگارش، یادداشت مطالب قابل توجه جهت مراجعه بعدی و با آمادگی برای سخنرانی بوده است. این مطالب از نظر اجمال و تفصیل متفاوت می باشند به طوری که برخی از آنها به صورت یک مقاله است و برخی دیگر چند سطری بیش نیست و در موارد اندکی مطلب با اشاره بیان شده است.

٢. کتاب حاضر شامل هشت فصل است که موضوع برخی از آنها همان موضوعات سخنرانیهایی است که در جلد اول این مجموعه به چاپ رسیده اند، فرقشان در گفتار و نوشتار بودن آنها و برخی مطالب اختصاصی است و به تعبیر دیگر این فصول در جلد اول و دوم مکمل یکدیگرند.

هدف مقدس و حس تعالی و تقدس:

کلمه «شهید» و «شهادت» از کلمات رایج معمولی است که فقط در مورد بعضی افراد استعمال می کنیم. هر کشته یا مردهای شهید نیست. روزی صدها نفر کشته می شوند و هزارها نفر می میرند و به آنها شهید نمیگوییم. اطراف کلمه «شهید» را هاله ای از قدس و تعالی احاطه کرده است. به کسی شهید گفته می شود که در یک راه مقدس و برای هدفی مقدس جان خود را از دست بدهد.

شهید سه خصوصیت دارد: یکی اینکه در راه هدف مقدس کشته می شود، دیگر اینکه جاودانگی می یابد، سوم آن چیزی که قبلا گفتیم که آنها محیط پاک میدهند. گفتم مقدس و نگفتم بزرگ. ممکن است مقصد، بزرگ و با اهمیت باشد ولی مقدس نباشد.

اسکندر که آرزوی جهانگیری را تعقیب میکرد، هدف به اصطلاح بزرگ داشت ولی مقدس نبود و بلکه عالی هم نبود. کسی که در این راه کشته بشود، در چشم بشر احترام و تقدس ندارد. او دایره خودپرستی خود را توسعه داده بود.

صفحه 27 کتاب حماسه حسینی

سوالاتی در مورد قیام امام حسین (ع):

آیا قیام حسینی یک انفجار بود یا یک تصمیم آگاهانه، و در صورت دوم آیا انقلاب و شورش ابتدایی بر ضد دستگاه حکومت بود یا یک نوع دفاع و مقاومت در مقابل دستگاه بود؟

و در صورت دوم آیا مقاومت در مقابل این بود که آنها قصد کشتن او را داشتند یا در مقابل بیعت خواستن آنها بود؟ و بنا بر اینکه انقلاب ابتدایی بود آیا مبنای انقلاب، دعوت مردم کوفه بود یا اینکه ولو مردم کوفه دعوت نمی کردند باز هم [امام] قیام می کرد؟

آیا امام حسین میدانست که کشته میشود (به علم امامت یا از روی قرائن قطعی) و یا نمی دانست و باور نمی کرد که کشته شود؟ و در صورت دوم، اگر میدانست، طوری دیگر عمل میکرد یا همان طور عمل می کرد که کرد؟ و درنتیجه آیا پس از آنکه دانست کشته می شود، از آنچه کرد پشیمان شد یا نه؟

آیا امام حسین به قصد کربلا (و قهرا به قصد قربانگاه مخصوص خود) حرکت { کرد و یا فرضأ به قصد کشته شدن حرکت کرد، مقصدش خصوص کربلا نبود؟ و اگر مقصدش کربلا نبود کجا بود؟

آیا مقصدش عراق و لشکرگاه مسلمین و مرکز شیعیان بود که آنجا را مرکز قرار دهد یا مقصد معینی نداشت و فقط می خواست در حجاز نباشد و احیانا فکر می کرد که به شام برود و به هر حال اگر مقصدش کربلا نبود آیامی دانست به هر حال در این سفر شهید می شود یا نه؟

صفحه 122 کتاب حماسه حسینی