در گستره ادب فارسي، هرگاه از شعر و نازك خيالي ها و لطافت غزل سخن به ميان مي آيد، ناخودآگاه نام بلند و جاودان حافظ شيرازي در ما زنده مي شود. خواجه شمس الدين محمد بن محمد حافظ شيرازي، بزرگترين غزل سراي سده ي هشتم هجري قمري است، هر چند در مورد سال تولد حافظ اختلاف نظر وجود دارد... حافظ كه نبوغ و منزلت شعر خود راي دانست، در اندك زمان درهاي رحمت، شهرت و افتخار، يكي پس از ديگري به روي او گشوده شد و زبانزد خاص و عام گرديد و ستاره ي اقبال او تا آنسوي مرزهاي ايران درخشيدن گرفت، حافظ قرآن كه نادره ي زمان و جهان و سخن او را حالات است كه در حوزه ي طاقت بشري در نيايد، همانا واردات غيبي است و از مشرب فقر چاشني دارد و اكابر او را لسان الغيب نام كرده اند. كتاب حاضر بر اساس نسخه دكتر قاسم غني و محمد قزويني آماده شده كه اختلاف نسخ، عيوضي، بهروز، سودي، جلالي نائيني، نذير احمد، خانلري و انجوي در پاورقي آورده شد و علاوه بر ديوان حافظ، غزلياتي كه منسوب به حافظ است اضافه شده و در معني لغات به صورت پاورقي اشاره شده است.