قرآن دريايي است، عميق، گسترده پربار. عميق است: روح و نور و تفسير دارد. و گسترده است: بر تمام راه دراز انسان و بر تمام ابعاد وسيع او نظر دارد. و پربار است: چون براي اين همه برنامه دارد. و ديدار با اين عميق گسترده، همانقدر كه حاصل خيز مي تواند باشد، توان سوز نيز هست. آن ها كه در اين دريا، بي روش، بي وسيله، بي راهنما، حركت مي كنند، نه تنها چيزي بدست نمي آورند، كه همه چيز را از دست مي دهند خويشتن را جا مي گذارند و به موج مي سپارند. با توجه به اين روش ها و راهنمايي ها كه از خود قرآن بدست آمده، ما ديداري تازه با قرآن شروع كرده ايم. استاد صفايي حائري در مقدمه كتاب رشد ديدارهايش با قرآن را اينگونه برمي شمرد 1. ديداري با سوره عصر و داستان انسان و سرمايه ها و نيازها و بازارها و خريدارها. كتاب حاضر 2. ديداري با سوره حمد و صراط مستقيم و نزديك ترين راه تا رشد انسان و بهترين خريدار براي متاع ها و سرمايه ها 3. ديداري با سوره قيامت و بازار وسيع آخرت، با آن قدرت جذب و آن وسعت بي انتها 4. ديداري با آيه هاي رسالت و روش رهبري به آن سرمايه ها و نيازها و خريدارها و بازارها. 5. ديداري با آيه هاي مربوط به روش حركت و تجارت، نظام ها و قانون ها (شرايع و احكام) احكام مربوط به انسان با خودش (احكام اخلاقي) با خدايش (احكام عبادي) با ديگران (احكام حقوقي) با زندگي اش (از تولد و خوراك و پوشاك) ووو تا مرگ و ارث و نظام هاي تربيتي، اخلاقي، اجتماعي، سياسي و حكومتي، اقتصادي، حقوقي، قضايي، جزايي. اينها ديدارهايي است كه در پيش داريم باشد كه در اين ديدارها با زيبايي و عظمت و عمق و اصالت قرآن، آشنا شويم و به آن دل بدهيم و با آن زندگي كنيم و با آن بميريم.