موضوعي كه مدت هاي مديد است، ذهن برخي از جوانان و والدين آن ها را خود مشغول نگه داشته است، ارتباط ميان دختر و پسر است. در بسياري اوقات، دختران و پسراني كه به قصد ازدواج در آينده، دوستي از جنس مخالف انتخاب نموده اند، از قبول خواستگار و خواستگاري رفتن، به شدت و با بهانه هاي مختلف (مانند ادامه ي تحصيلات، عدم قصد ازدواج، ايراد از خواستگار، ... ) اجتناب مي كنند و پدران و مادران ساده نيز به خيال اينكه آن ها راست مي گويند، ناخواسته به افزايش سن تأهل و حتي كاهش بخت ازدواج آن ها رضايت مي دهند؛ غافل از آنكه، آن ها دل شان، جائي ديگر گير كرده است ... پدران و مادران و خواهران و برادران بزرگتر، چه مسئوليت هايي در قبال وجود اين روابط در اعضاء ساير اعضا دارند؟ به اعتقاد نويسنده كتاب روابط شيشه اي نمي خواهد و هرگز نمي تواند عقايد خود را بر افكار عمومي تحميل نمايد و آن ها را وادار به انجام يا ترك كاري كند. بلكه شايد به درد كساني التيام بخشد كه مي خواهند پوچي، نافرجامي و بي سرانجامي ارتباطات دوست پسري و دختري را با عمق جان لمس و احساس نموده، درماني بيابند ...