يكي از وظايف اصلي و مهم پيامبرن و امامان عليهم السلام تزكيه نفس و تهذيب اخلاق انسانها بوده است، زيرا شرافت هر انساني در دنيا و آخرت منوط است به دانستن و عمل كردن به يك سلسله از اخلاقيات انساني چون به واسطه آن روح آدمي كامل و قوي مي گردد و احساس مسئوليت بيشتري مي نمايد. پيشوايان ديني براي تزكيه نفس و تهذيب اخلاق، پيروان خود و ساير افراد را به تحصيل علم اخلاق تشويق و موظف نموده و ياد گرفتن اين علم را بر ساير علوم مقدم دانسته اند. دانشمندان در كتب اخلاقي و فقهي اخبار و روايات زيادي را در اين موضوع از آن بزرگواران گردآورده و ضبط كرده اند كه مانند آب زلال گوارا و گوهرهاي درخشان به چشم مي خورد. اني كتاب مشتمل بر چهارده باب است كه هر باب، چندين بخشي در بردارد و در آن بخش ها، اخبار و احاديثي به مناسبت همان باب از كتاب هاي معتبر نقل شده است. به عنوان نمونه از امام صادق عليه السلام در ثواب ديدار برادر مسلمان روايت شده كه فرمودند:« هر كه براي خدا از برادر مسلمانش ديدن كند، خداي عزوجل فرمايد: مرا ديدن كردي و ثواب بر من است و به ثوابي جز بهشت خرسند نيستم».