«شهد و شرنگ»، روايت داستان غم بار و شادي آفريني است از شاهنامه فردوسي. انسان هاي آزاده براي استقلال كشور خويش اهميتي بيشتر از جان و زندگي چند روزه مي دهند و در جنگ ها به دنبال پيروزي ميهن مي باشند و آن را جشن مي گيرند. گنجينه گرانسنگ حكيم ابوالقاسم فردوسي نيز بر همين آرمان متعالي خلق شده است. فردوسي با الهام از متون قديم پهلواني شاهنامه را سرود كه شامل سه بخش مهم مي باشد. بخش اول: اساطيري بودن آن كه از داستان كيومرث آغاز، و با رفتن نوذر و آمدن قباد پايين مي پذيرد. بخش دوم: دوران پهلواني، كه اين دوران ازتولد رستم شروع و با مرگش به پايان مي رسد. بخش سوم: دوران تاريخي، كه از پسِ مرگ رستم آغاز و تا دوره ساسانيان دوام دارد. در نبرد رستم و سهراب، كشته شدن فرزند غم بزرگي بر دل رستم ايجاد مي كند؛ ولي پيروزي بر لشكر او شيريني بي نظيري در كام جان هر آزاده وطنخواه مي ريزد. غم و شادي را قصه رستم و سهراب در يك جام ريخته اند، جامي پر است از شهد پيروزي و شرنگ مرگ فرزند. مجموعه حاضر به بيان اين موضوعات پرداخته است.