در مرداد 1369 وقتي كه مبادله ي اسراي ايراني و عراقي انجام شد صدام، رئيس جمهور و رهبر حزب بعث عراق، دستور داد تا در يكي از ميادن مركزي شهر بغداد ديوار بلند و وسيع بسازند و هنرمندان بر روي آن تصاوير خيالي و جعلي ـ از شكنجه شدن اسيران عراقي به دست مسئولان ايراني ـ كنده كاري كنند. او هم چنين برخي از افسران عالي رتبه ي عراقي، آزاده شده از بند اسارت، را فراخواند و آن ها را به بازگويي و نوشتن خاطرات دوران اسارت خود در قالبي كه حس انتقامجويي و كينه توزي عراقي ها را نسبت به ايراني ها افزايش دهد تشويق نمود و براي اين كار نويسندگاني را به خدمت گذاشت. يك ژنرال بعثي، كتابي نوشت با عنوان شهداي بي كفن كه در آن به داستانهاي خيالي پرداخت كه چگونه اسيران عراقي در اسارتگاه هاي ايران در فقر و فلاكت به سر مي بردند، شكنجه مي شدند و با روشي وحشيانه زنده به گور مي گشتند. حزب بعث عراق براي انتشار و تبليغ اين كتاب در سطحي گسترده، كوشش هاي فراواني كرده و صدام بخش نامه اي صادر نمود كه هر روز بندهايي از آن كتاب در مراكز مختلف تبليغي و آموزشي و جلسات خوب بحث خوانده شود. رهبر انقلاب اسلامي، آيت الله سيد علي خامنه اي، در حاشيه ي نامه ي ستاد فرماندهي نيروهاي مسلح، اين گونه نوشته لازم است جوابي متين، فوري و كارشناسانه، به اين اسير نمك نشناس عراقي داده شود. كتاب شهداي غريب حاصل دو سال تحقيقات آقاي عبدالمجيد رحمانيان درباره اسراي مظلومي كه از آغاز اسارت به دست بعثي ها تا مبادله ي كامل، غريبانه و وحشيانه به شهادت رسيدند مي باشد كه نام آن با اقتباس از پيام رهبري در شهادت آزاده شهيد مهندس محمد جواد تندگويان وزير اسبق نفت شهداي غريب نام گرفت. خاطره ها هر چند كوتاه همه ي حرف ها را زده اند. اين ها رواياتي است كوتاه از لحظه هاي شهادت غريبانه مرداني پاك و خدمتگزار.