صحيفه سجاديه كه دعاهاي پيشواي عارفان و زينت عابدان، حضرت امام علي بن الحسين عليه السلام است كهن ترين ميراث به جاي مانده از قرنهاي نخستين درباره ي دعاست كه از زمان پيشينيان تا امروز، مورد توجه ويژه عاملان شيعه قرار گرفته است. صحيفه سجاديه اگر چه عنوان كتاب دعا را دارد ولي در جامه دعا، معارف والايي از توحيد، معاد، نبوت، امامت و انسان شناسي را در آن مي توان يافت كه در كمتر حديثي به چشم مي خورد از طرفي نه تنها اعتلا بخش مبدا ادراكي و معرفتي انسان است، كه با تعبيرات لطيف و تصويرهاي بديع از حقايق و روابط غيبي دل آدمي را از طبيعت، به سوي آستانه حقيقت كشانده و او را در عالمي پر از نورانيت، پاكي، دلدادگي و شيدايي قرار مي دهد و در يك جمله، باعث تصعيد و تلطيف اضلاع وجود انسان را ادراك، احساس و كردار مي شود. كتاب حاضر تلاش مختصري در شناساندن ذخيره گرانبهاي اهل بيت است اميد آنكه گامهاي بيشتري در اين زمينه برداشته شود و تلاشهاي افزونتري براي بيرون آوردن صحيفه از مهجوريت به عمل آيد. همچنين مناجات خمس عشر، كه يكي ديگر از مناجات هاي ارزشمند به يادگار مانده از آن امام بزرگوار مي باشد كه پانزده مناجات عرفاني و معرفتي را شامل مي شود.