قصه و داستان نیازی به تعریف ندارد چون همه ما کمابیش قصه شنیده ام و چه بسا از آن پند ها گرفته باشیم. گاه از شنیدن یک قصه گریان شده و گاه ساعت ها به فکر فرو رفته ایم. فرقی ندارد که داستان یا قصه بازآفرینی یک رویداد تخیلی باشد یا نقل گذشته تاریخ؛ بلکه آنچه مهم می نماید آموزه و هدفی است که قصه را به وجود می آورد.

کتاب "قصه های پندآموز کهن" دفتر سوم مجموعه ای است از داستان های پندآموز از متون کهن پارسی که توسط آموزش و پرورش نیز برای دانش آموزان مفید تشخیص داده شده است.

داستانی پندآموز برای دانش آموزان:

در زمان های قدیم، پزشکی به شهری آمد. او روزها در محل کارش می نشست و منتظر بود تا مريضها برای مداوا پیش او بیایند، اما هیچ کس سراغش نمی آمد. روزهای زیادی پشت سرهم گذشت، اما باز هم مریضهای خیلی کمی برای مداوا به سراغ پزشک می رفتند. یک روز، پزشک حوصله اش از این همه بیکاری سررفت و تصمیم گرفت پیش یکی از بزرگان شهر برود.

پزشک به آن مرد گفت: من مدتی است توی این شهر آمده ام تا مریض های شما را مداوا کنم، اما اینجا شهر عجیبی است. نمی دانم چرا مردم آن مریض نمی شوند. من روزها در محل کارم می نشینم و منتظر مریض ها می مانم، اما هیچ کس سراغ من نمی آید. می خواهم دلیلش را از شما بپرسم.

مرد جواب داد: پیغمبرما چیزی به ما یاد داده است که مردم شهراز وقتی به آن عمل می کنند، خیلی کم مریض می شوند. پزشک با تعجب پرسید: چه چیزی؟

گفت: مردم اینجا تا کاملا گرسنه نشوند، غذا نمی خورند و وقتی که هنوز اشتهای غذا خوردن دارند و کاملا سیرنشده اند، از سرسفره بلند می شوند و دیگر غذا نمی خورند. 

پزشک گفت: تمام بیماری ها از پرخوری است. پیغمبر شما روش خیلی خوبی به شما یاد داده است. اگر کسی این کار را بکند، دیگر مریض نمی شود. پزشک از پیش آن مرد رفت و تصمیم گرفت به شهر خودش برگردد تا این روش را به مریض های خودش شما هم یاد بدهد.

صفحه 30 کتاب قصه های پندآموز کهن دفتر سوم