مطالعه درباره اخلاق و عرفان و مقوله ها و مفاهيم و موضوعات اخلاقي و عرفاني، سنتي ديرينه در ميان عالمان فرهيختگان ايراني و اسلامي است. آن ها با تاسي به قرآن و سنت نبوي بيشتر از هر مقوله و حوزه ديگري به اخلاق و عرفان و معارف شكل گرفته پيرامون آن ها پرداخته اند. شناسايي، دسته بندي و ارزيابي اين آثار فوايد علمي ارزشمندي دارد و دسترسي و بازخواني را آسان مي سازد. طرح شناسايي منابع اخلاق و عرفان اسلامي و تصوف از مدتي قبل در دستور كار موسسه پارسا قرار گرفت تا علاوه بر پاسخگويي به نياز محققان و پژوهشگران اين حوزه ها، به پيشينه شناسي و ارائه روشمند و علمي داشته هاي حوزه هاي معرفتي مزبور با هدف شناسايي و معرفي حوزه هاي نوپديد تحقيقاتي و پرهيز از انجام كارهاي تكراري بپردازد. مجموعه حاضر به عنوان بخشي از هدف پيش گفته، معرفي مطالعات و نگارش هاي حوزه هاي عرفان و تصوف را هدف گرفته و سعي دارد به شناسايي و فهرست نويسي و چكيده نگاري استاندارد و روزآمد منابع آن ها بپردازد. اگرچه برآورد اوليه اين است كه در حوزه هاي مختلف دانش عرفان ده ها هزار منبع به زبان فارسي و عربي و لاتين و در قالب مكتوب اعم از كتاب، مقاله و پايان نامه وجود دارد. اين پروژه در دامنه فعاليت و به قدر امكانات فراهم آمده، تلاشي است مقدماتي جهت ارائه روزآمد و جامع منابع حوزه عرفان و تصوف با هدف تأسيس بانك جامع پژوهش ها و تحقيقات اين شاخه با سابقه معرفتي منابع اين كتاب شناسي شامل كتاب، مقاله اعم از مقاله هاي نشريه، دائرة المعارف و مجموعه مقالات و پايان نامه و رساله هاي دانشگاهي است. در اين طرح، شاخه هاي اصلي دانش عرفان در رديف هاي هشت گانه به همراه ده ها زير شاخه تعريف و تعيين شده اند شاخه هاي اصلي عبارتند از : كليات عرفان، عرفان نظري، عرفان عملي، ادبيات عرفاني، تفاسير عرفاني، زندگي نامه عرفان، تصوف و منابع مرجع عرفان تصوف. هر كدام از اين شاخه ها فروعات و زير شاخه هاي گسترده و متنوعي دارد كه متناسب با كميت و كيفيت در اين مرحله بيش از يازده هزار منبع به زبان هاي مختلف چاپ و منتشر گرديده است مأخذشناسي و موضوع بندي شده و بيشتر منابع نيز داراي چكيده هاي راهنما مي باشند.