هر چند كعبه بنايي به ظاهر ساده و كوچك است، اما در واقع، به قدري بزرگ و با ارزش است كه در وصف نگنجد. كعبه، ميعادگاه عاشقان است كه مي توان رشحه اي از رشحات وجود خداوند دانست، خدايي كه يگانه و بي همتاست، آدميان را به يگانگي مي خواند. كعبه در سرزميني به نام مكه ظهور يافته كه بعدها مظهر رحمت و مهرباني خداوند، حضرت پيامبر صلي الله عليه و آله و سلم نيز از آنجا پديدار گشت. سرزمين مكه افزون بر كعبه، جايگاه هايي براي دست يابي به جلوه هاي خداوند مهر دارد. نوشتار حاضر با نام، مكه در بستر تاريخ، مي باشد كه با توجه به اهميت و جايگاه آن سرزمين با عظمت، به پژوهشي عميق و گسترده درباره سرزمين مكه پرداخته است كه با وجود همه ي معظلاتي كه در پيش روي، بوده قابل ارج و اهميت است. كه در سه فصل با عناوين زير عرضه شده است. فصل اول: نمايي كلي از موقعيت طبيعي و اجتماعي شهر مكه در صدر اسلام را ارائه مي دهد. فصل دوم: بيان محدوده ي مسجد الحرام و مركز آن يعني كعبه معظمه و مشاهد وابسته به آن مي پردازد. فصل سوم: درباره ي مضافات مكه همچون مني و عرفات است.