پيوند ميان قرآن و اهل بيت عليهم السلام پيوند ميان نور و بينايي است شعاع نوراني و الاهي قرآن، گرچه در ذات خود روشن و روشنگر است، اما بهره گيري از آن، نيازمند انديشه هاي بصير و نگاههاي نافذ است كه آنهم ميسور نيست مگر در سايه ي معارف و علومي كه از ائمه عليهم السلام براي ما درباره ي تفسير قرآن به يادگار مانده چون كه خود قرآن بيان داشته [لا يَمَسُه إلا المطهرون] «واقعه 79» كه اهل بيت هم بيان كننده و مفسر قرآنند و هم طبق حديث ثقلين، روشنگر، ناگسستني از قرآن. اما تلاش هايي و دسيسه هايي بوجود آمد كه اهل بيت را از قرآن و اسلام جدا كنند و اسلام را آنگونه كه دوست دارند بيان كنند.فلذا مانع بروز زبان گوياي معارف وحي شدند روشهاي مختلف و عواملي ديگر در طول تاريخ باعث شد تا معارفي كه بيان شده دست كاري شوند و از اعتبار ساقط شوند يا كلاً از بين بروند. كه از جمله عوامل دورافتادگي امت از ميراث تفسيري ائمه عليهم السلام موارد مذكور مي باشد. لذا كتاب حاضر در صدد تبيين و توضيح احاديث تفسيري و همچنين ارزش خبر واحد در تفسير ميان اهل سنت و شيعه و اشاره به عرصه و قلمرو تفسير اهل بيت عليهم السلام مي باشد.