کتاب "به نام نامی سر" داستان یک سفر را روایت می‌کند؛ داستان سفر یک سرباز ویژه به همراه کاروانی، که از نینوا تا شام پیموده می‌شود.

این سفر از خانه به خانه، از مسجد تا کنیسه، از دیر نصرانی تا کاخ ستمی پیش می‌رود.

این داستان درباره خورشیدی است که از فراز نیزه قرآن می‌خواند و می‌تابد و راه را روشن می‌کند... به نام نامی سر داستانی خاص است که "اصحاب الکهف و الرقیم" را روایت می‌کند و حیرت آور است بر تماشای حضور زمین و زمان در حرمت قطرات خون مقدس و رگ‌های بریده.

این داستان شعری است که با شور و شعور، حجت الهی را به جهانیان ارائه کرده و حسین را به عنوان قبله اهل آسمان قرار می‌دهد.

معرفی کتاب به نام نامی سر:

گاهی واقعا باید چشم ها را شست و از منظر دیگری داستان را شنید.

اما داستان کربلا را از هر سمت و سویی که بنگریم زیبایی خواهیم دید. زیبایی از جنس اباعبدالله و خاندانش. کتاب به نام نامی سر، داستان را از دید لشکر دشمن روایت می کند.

جایی که حتی سنگ دل ترین مردمان، یعنی گروهی از سپاهیان قاتلین حسین هم دل دیدن این حجم از درد را نداشتند.

به نام نامی سر برایتان کوچه به کوچه داستان اسرا را روایت می کند.

کتاب به نام نامی سر - سیده مارال بابایی:

نزدیک غروب بود که به روستایی در اطراف کوفه رسیدیم. البته نامش روستا بود و نشانی از روستا نداشت.

تنها چیزی که به چشم می خورد، برکه آبی بود و چند خانه خرابه خالی از سکنه.

همانجا کاروان فرود آمد و اتراق کردیم. به خیال آنکه از اهالی این روستا کسی پیدا می شود تا بتوانیم این پیروزی عظیم را به آن ها جار بزنیم و خودمان را در چشم فرماندهان اصلی شیرین کنیم، اسرا را گوشه ای جمع کردیم.

حق نداشتیم با آن ها صحبت کنیم.

برایم سوال شد که می خواهند چه کاری انجام دهند. در دم شمشیرم را از نیام بیرون کشیدم. بقیه سربازها به دنبال من، شمشیرهایشان را بیرون کشیدند و دورتادور اسیران را محاصره کردند.