کتاب کلاس اخلاق مجموعه ای است گردآوری شده از گفتار های اخلاقی آیت الله مجتهدی تهرانی به قلم محمد حسین فرمانی که توسط انتشارات کتابستان معرفت به چاپ رسیده است.

آشنایی بیشتر با کلاس اخلاق به بیان نویسنده ی این اثر آقای محمد حسین فرمانی:

بسم الله الرحمن الرحيم
الحمد لله رب العالمين، وصلى الله على محمد رسوله وآله المعصومين المنتجبين، سيما بقية الله في الأرضین، ارواحناله الفداء.
رعایت اخلاق در همه شئون زندگی، در همه ادیان الهی و مذاهب اسلامی تأکید شده و می شود.
دین مبین اسلام و بخصوص مذهب تشیع نیز از آنجا که بر پایه تعليمات الهی قرآن کریم، رسول مکرم اسلام و اهل بیت پاك و مطهر ایشان بنا گردیده، توجه ویژه ای به مباحث اخلاقی نموده است.
عالمان بزرگ شیعه نیز به پیروی از اسوه های الهی خود، به موضوعات اخلاقی اهمیت زیادی داده اند به گونه ای که دغدغه اصلی بسیاری از آنان، حاکمیت اخلاق اسلامی بر بخش بخش زندگی بشر بوده است.
مجموعه پیش رو، مختصری از فرمایشات اخلاقی عالم ربانی، حضرت آیت الله مجتهدی تهرانی در جلسات مختلف اخلاقی است که در منظر شما مخاطب ارجمند قرار گرفته است.
در مسیر تهیه و تدوین این مجلد، با توجه به انس بسیار مؤلف نسبت به بیانات استاد خود، پس از پیاده سازی فرمایشات معظم اله، مطالب به صورت موضوعی در کنار هم قرار گرفت. سپس ویرایشی لفظی و لغوی به منظور تبدیل زبان گویش به زبان کتابت، برای فهم بهتر مخاطب از بیانات این عالم وارسته صورت گرفت و با تحقیق علمی کار آماده سازی آن به پایان رسید.

در پشت جلد کتاب کلاس اخلاق داریم:

روح انسان خسته می شود؛ همان طور که بدن انسان خسته می شود.
وقتی بدن خسته می شود با استراحت و خوابیدن، خستگی اش را رفع می کنیم.
خستگی روح را هم باید با شنیدن موعظه رفع کنیم.
مقید باشید، هم خودتان و هم خانواده تان، حداقل در هفته یک بار به جلسه موعظه بروید و موعظه بشنوید.
این شنیدن موعظه اثرات زیادی دارد. موعظه باعث می شود آدم بیدار شود و غفلت از او دور شود.

در بخشی از این کتاب در زمینه وسواس می خوانیم:

مکرر گفته ایم که در حلال و حرام وسواس بشوید؛ اما در نجاست و طهارت وسواس نشويد.
اگر یقین به نجاست دست یا لباستان دارید و می توانید قسم بخورید که دست و لباستان نجس است، آن را آب بکشید؛ اما اگر یقین ندارید و قسم نمی توانید بخورید که نجس است، پاک است و نیاز به آب کشیدن هم ندارد.
اما در حلال و حرام مقداری وسواس خوب است. مگر با شکمت رودربایستی داری؟
کسی از دنیا رفته و بچه صغیر دارد؛ چرا بدون تحقیق، میروی بعد از تشییع جنازه، سر سفره شان می نشینی و غذا می خوری؟ اینجا جایی است که باید احتیاط کنی و وسواس بشوی؛ مگر اینکه یقین داشته باشی که یکی از ورثه، دارد از مال خودش خرج می کند و از اموال میت غذا نخریده اند.