رابطه دين، رسانه و فرهنگ از مقولات مهمي است كه در مباحث رسانه اي و همچنين ارتباطات فرهنگي بدان پرداخته شده است. مسلما نگاه عالمان ديني به حوزه دين و رسانه از يك سو و نگرش روشنفكران ديني از سوي ديگر، در پيشبرد مطالعات اين عرصه از اهميت بسزايي برخوردار است. در كتاب كليد واژگاني در باب رسانه دين و فرهنگ از دو منظر مي توان اهميت مباحث آن را مورد توجه قرار داد: نخست توجه ويژه به روش هاي كيفي تحقيق كه در رويكرد ممتاز مقالات كتاب حاضر شاهد آن هستيم. به منظور دميدن روحي تازه در كالبد روش شناختي مطالعات عرصه دين و رسانه، سياستگذاران و پژوهشگران اين حوزه بايد اولويت روش هاي كيفي را درك و به طور عملي آن را پياده سازند. دوم،‌ لزوم توجه به تمايزات موجود ميان رويكردهاي اسلامي و غيراسلامي (و سكولار) در حوزه دين، رسانه و فرهنگ، به طور مسلم ميان پيش فرض ها، مباني اعتقادي، روش شناسي ها و نتايج بدست آمده در اين رويكردها تمايزاتي وجود دارد كه نبايد و نمي توان از آن ها چشم پوشي كرد.