حقوق اساسي كه ما به حقوقي و سياسي دارد، مولود رابطه ي فرد با دولت و رابطه ي ميان نهادهاي حاكم است. آثار اين روابط هنگامي بروز مي كند كه از يك سو افراد، خواهان آزادي، امنيت، رفاه، و مانند آن اختيارات ويژه برخوردار باشد. كه اين وظايف و حقوق در مقابل هم خود به خود محدوديتهايي به وجود مي آورد و همچنين سوالهاي مثل دولت تا چه اندازه مي تواند آزادي مردم را محدود كند و محدوده ي آزادي افراد تا چه حد است؟ تكاليف دولت و مردم در قبال يكديگر و چگونگي شكل گيري نهادها؟ و... يافتن پاسخ مناسب براي سوالات مزبور و امثال آن، در حقوق اساسي يك كشور آسان خواهدبود. فلذا مولف با توجه به محدوديت منابع و مشكلات آن، نوشته حاضر را تاليف فرموده اند كه در هفت فصل و يك مقدمه آورده است. مقدمه: پيشينه ، ضرورت، شيوه و ساختار تحقيق فصل اول: مفاهيم و كليات تحقيق و پيشينه ي قانون اساسي افغانسان فصل دوم: ويژگي هاي كلي نظام سياسي فصل سوم: مولفه هاي حقوق شهروندي فصل چهارم: تفكيك قوا و نظام سياسي افغانستان فصل پنجم: مجالس تصميم گيري، لويه جرگه و شوراي ملي فصل ششم: قوه مجريه و مباحث مربوطه فصل هفتم: ساختار قوه مقننه