عروض، علم تعيين و محك زدن آهنگ و موسيقي و هاروني كلام منظوم، يعني شعر است. با عروض مي توان توازن موجود بين مصراع ها و بيت هاي يك مجموعه از شعر يا نظم اعم از قصيده، مثنوي، غزل يا هر نوع سخن منظوم را سنجيده، به درستي و تناسب يا نادرستي و بي تناسبي آن پي برد. براي اين كار، ريزه كاري ها و دقت هايي وجود دارد علم عروض آن ها را به ما مي آموزد. ياددهي و يادگيري اين نكته ها با طبع و فطرت آدمي سازگار و در نتيجه لذت بخش است. پايان (سوي چپ) كلام منظوم و شعر در سخن فارسي، برخوردار از هندسه و بسيار آراسته است و مانند كلام منثور رها و بي نظم نيست. قافيه، علم يا فن ساختن و بررسي پايان ابيات و گاهي مصراع ها و شاقول تنظيم و زيباسازي جناح چپ شعر فارسي است. با قافيه مي توانيم ظريف كاري هايي را كه آشنايي با آنها سبب التذاذ روحي گوينده و شنونده شعر مي شود، بياموزيم. متن درس حاضر كه با عنوان شيوه اي نو در آموزش عروض و قافيه براي دوره كارشناسي رشته زبان، فرهنگ و ادبيات فارسي نگارش يافته، حاصل تلاش ارزشمند جناب محمد رضا نيكزاد مي باشد.