بحث درباره رابطه «اخلاق» و «فن آوري اطلاعات» در ايران سابقه چنداني ندارد، ولي اهميت اين موضوع و مباحثي از اين قبيل در دنياي پيچيده امروز، بسياري از كارشناسان و دست اندركاران مرتبط را به انديشه و اقدام در اين زمينه، تشويق كرده است. اين كتاب متن سه گفتار علمي استاد ميرباقري در جمع كارشناسان ارشد فن آوري اطلاعات است كه در گفتار يكم، از پيوند «اخلاق و توسعه» و «فن آوري اطلاعات» سخن گفته است. در اين بخش، عمق «اخلاق» در ساحت «توسعه» جست و جو و بيان مي شود كه مكتب هاي مادي با تعريفي كه از اين مفهوم القا مي كنند، شبكه جهاني اطلاعات را نيز در همان مسير به گردش درمي آورند. در گفتار دوم، ابعاد بيشتري از منزلت اخلاق در فن آوري اطلاعات شكافته مي شود تا بتوان آثار تكامل الهي در ساحت فن آوري اطلاعات را بازگو كرد. در اين بحث، اشاره مي شود كه تمايلات مادي بشر، پايگاه اصلي شكل گيري «اخلاق توسعه» بوده كه به پيدايش «حق بر توسعه» و «دستور توسعه» انجاميده است؛ يعني بشر ابتدا به رفاه همه جانبه در زندگي خود گرايش يافته است، سپس براي تأمين اين رفاه، به يك نظام حقوقي روي آورده و سرانجام، سازمان هاي بين المللي را به استيفاي اين حقوق مكلف ساخته است. در گفتار سوم، در فرآيندي عميق تر، نسبت بين اخلاق و فن آوري اطلاعات در جامعه پردازي و مديريت آن بررسي مي شود تا در اين راستا بتوان به صورت هرچه دقيق تر، توسعه جوامع را مطالعه كرد.